ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ - ਕੀ ਮੈਂ ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ?

 ਭੋਲਾ ਅਮਲੀ:

ਸੀਲਬੰਦ ਫੁੱਦੀ 

         ਕੱਤਰ  ਖੁੱਲੇ ਹੱਡਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਪਲਿਆ ਧਾਕੜ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਸੀ। ਕਬੱਡੀ ਦਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ। ਓਹਦਾ ਕਰੀਬੀ ਦੋਸਤ ਸੀ ਜਗਸੀਰ। ਜਗਸੀਰ ਸਰੀਫ ਸੁਭਾਅ ਇਨਸਾਨ ਸੀ ਸਮਝੋਂ ਬੰਦਾ ਕੀ ਗਾਂ ਈ ਸੀ। ਓਹ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਨਰਮ ਪੜਾਕੂ ਮੁੰਡਾ ਸੀ। ਦੋਨਾਂ ਚ ਬਣਦੀ ਬਹੁਤ ਹਰ ਕਿਤੇ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂਦੇ ਬਿਨਾ ਕਬੱਡੀ ਤੋਂ। �ਧਰਤੀ ਧੱਕ ਕੰਮ ਕੱਤਰ ਈ ਕਰਦਾ। �ਜਗਸੀਰ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਸੀ ਜੱਸ। ਓਹ ਨੌਵੀਂ ਚ ਪੜਦੀ ਸੀ। ਜਗਸੀਰ ਤੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਜੰਮੀ ਸੀ। �ਕੱਤਰ ਓਹਨੂੰ ਭੈਣਾਂ ਵਾੰਗ ਈ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। �ਜਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਆ ਕਿ ਬੰਦਾ ਸਦਾ ਟਲਦਾ ਆ ਬਈ ਯਾਰੀ ਮਾਰ ਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਪਰ ਤੀਵੀਂ ਸਦਾ ਨੇੜਲੇ ਮਰਦ ਤੇ ਡਿੱਗਦੀ ਆ �ਜਦੋਂ ਦੀ ਓਹ ਦੋਧੀਆਂ ਭਰਨ ਲੱਗ ਪਈ ਸੀ ਕੱਤਰ ਨੂੰ ਬਦਲੀ ਬਦਲੀ ਲੱਗਦੀ। ਤੋਰ ਚ ਫਰਕ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਗ ਭਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਸੀ। ਪਰ ਕੱਤਰ ਨੇ ਮਨ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਤੇ ਨਿਗਾ ਵੀ ਰੱਖਣੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਮੰਡੀਰ ਤੋਂ।