ਢਿਲੀ ਸਲਵਾਰ ਕਾਂਡ 22

 ਕਾਂਡ 22

( ਕਰਮਜੀਤ ਦਾ ਘਰ )

ਹੁਣ ਕਰਮ ਕੇ ਸੀਰੀ ਬੀਰੇ ਨੂੰ ਕਰਮ ਅਤੇ ਕੈਲੇ ਦੇ ਪੇਚੇ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ

ਕੈਲਾ ਉਸ ਰਾਤ ਦਾ ਬੜਾ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕੀ ਹੁਣ ਕੀਤਾ ਕੀ ਜਾਵੇ , ਕਿਉਕਿ ਬੀਰੇ ਨੇ ਜੋ ਸ਼ਰਤ ਜਾਂ ਮੰਗ ਕੈਲੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ ਸੀ ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਕੈਲੇ ਵਾਸਤੇ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਸੀ

ਕਿਉਕਿ ਉਸ ਰਾਤ ਬੀਰੇ ਨੇ ਜੋ ਤਸਵੀਰ ਕੈਲੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ ਸੀ ਓਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਕੈਲੇ ਦੀ ਘਰ ਵਾਲੀ ਹਰਬੰਸ ( ਬੰਸੋ ) ਦੀ ਸੀ

ਬੀਰਾ ਕੈਲੇ ਦੀ ਘਰ ਵਾਲੀ ਬੰਸੋ ਤੇ ਚੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਬੰਸੋ ਅਹਿਜੀ ਤੀਮੀਂ ਨਹੀਂ ਸੀ

ਤਾਂ ਕੈਲੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੇਗਾ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਕੀਤਾ ਕੀ ਜਾਵੇ

ਓਧਰ ਕਰਮ ਤੇ ਪਾਰਸ ਦੇ ਝਿੜੀ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਖੁੱਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ , ਪਾਰਸ ਨੂੰ ਕਰਮ ਨੇ ਚਾਹੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕਮਲ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬਚਨ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀਂ ਕਮਲ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਦੇਵੇਗਾ

ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਕਰਮ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਸੀ

ਨੌ ਕ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ , ਕਰਮ ਦਾ ਘਰਵਾਲਾ ਕਾਲਾ ਖੇਤ ਸੀ ਤੇ ਸੱਸ ਰਸੋਈ ਚ ਬੈਠੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਜੱਸਾ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰੂੀਤ ਕਾਲਜ ਸੀ ਤੇ ਕਰਮ ਦਾ ਸੌਹਰਾ ਕੈਲਾ ਆਪਣੀ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ

ਸੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਰਮ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਸ ਸੌਹਰਾ ਹੀ ਸਨ

ਬੰਸੋ ਰਸੋਈ ਚ ਬੈਠੀ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ

“ ਹੋਰ ਕਰਮ ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਠੀਕ ਸੀ “

ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਬੈਠੀ ਕਰਮ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ

“ ਹਾਂਜੀ ਬੇਬੇ ਕਮਲ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁੱਲ ਠੀਕ ਠਾਕ ਸੀ “

ਤਾਂ ਬੰਸੋ ਬੋਲਦੀ ਹੈ

“ ਚੱਲ ਭਾਈ ਵਧੀਆ , ਠੀਕ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ ਸਭ। “

ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ

“ ਹਾਂਜੀ ਬੇਬੇ ਸਭ ਠੀਕ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ “

ਤਾਂ ਬੰਸੋ ਬੋਲਦੀ ਹੈ

“ ਅੱਜ ਚਿੱਤ ਜਿਆ ਠੀਕ ਨੀ ਮੇਰਾ ਮੈਂ ਭੋਰਾ ਨੀਂਦ ਲੈ ਲਵਾਂ “

ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ

“ ਹਾਂਜੀ ਬੇਬੇ ਤੁਸੀਂ ਸੌ ਜਾਵੋ ਥੋੜਾ ਚਿਰ ਮੈਂ ਆਪੇ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀ ਸਾਰਾ ਕੰਮ “

ਕੰਮ ਤਾਂ ਕਰਮ ਨੇ ਕਰ ਹੀ ਲੈਣਾ ਸੀ ਪਰ ਓਹ ਤਾਂ ਬੰਸੋ ਨੂੰ ਏਸ ਗੱਲੋਂ ਟਾਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੈਲੇ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਰੰਗ ਰਲੀਆਂ ਮਿਨਾ ਸਕੇ

ਬੰਸੋ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਕਰਮ ਛੇਤੀ ਛੇਤੀ ਰਸੋਈ ਦਾ ਕੰਮ ਨਬੇੜਨ ਲੱਗ ਗਈ ਤੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੰਮ ਨਬੇੜ ਕੈਲੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲੱਗੀ

ਅੱਜ ਉਸ ਨੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਕਮੀਜ ਗੋਡਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ , ਸੂਟ ਉੱਚਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਟੇ ਤੇ ਭਾਰੇ ਚਿੱਤੜ 71 -72 ਕਰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ

ਕਰਮ ਨੇ ਕਮੀਜ ਬਹੁਤ ਟਾਇਟ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀ ਭਾਰੀ ਛਾਤੀ ਬਾਹਰ ਡੁੱਲ ਡੁੱਲ ਪੈਂਦੀ ਸੀ

ਕਰਮ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਏ ਕੈਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ

ਸਾਹਮਣੇ ਕੈਲਾ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਪਿਆ ਸੀ , ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਉੱਠਦਾ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਪਿਆ ਸੀ

ਕਰਮ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਦਮ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ

“ ਤੂੰ ਕਰਮ ਕਦੋਂ ਆਈ “

ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ

“ ਜਦੋਂ ਦੇ ਤੁਸੀਂ ਆ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਓ “

ਤਾਂ ਕੈਲਾ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ

ਤਾਂ ਕਰਮ ਨੂੰ ਥੋੜੀ ਚਿੰਤਾ ਹੋਈ ਤਾਂ ਓਹ ਬੋਲੀ

“ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈ “

ਤਾਂ ਕੈਲਾ ਬੋਲਿਆ

“ ਇੱਕ ਸਿਆਪਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਰਮ “

ਤਾਂ ਕਰਮ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਬੋਲੀ

“ ਕੀ ਸਿਆਪਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁਣ “

ਕਰਮ ਥਰ ਥਰ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੈਲਾ ਚੁੱਪ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕੈਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁੱਪ ਤੋੜੀ

“ ਤੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਜਿਹਨੇ ਚੱਕੀ ਸੀ ਓਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ “

ਕਰਮ ਸਵਾਲਿਆ ਚਿਹਰਾ ਬਣਾ ਕੈਲੇ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ

ਅੱਗੇ ਕੈਲਾ ਬੋਲਿਆ

“ ਆਪਣਾ ਸੀਰੀ ਬੀਰਾ ਸੀ “

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕਰਮ ਇੱਕ ਬਾਰ ਤਾਂ ਬੇਸੁੱਧ ਹੋ ਖੜੀ ਰਹੀ ਤੇ ਫੇਰ ਬੋਲੀ

“ ਤਾਂ ਹੁਣ ਫੇਰ “

ਤਾਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਕੈਲਾ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਫੇਰ ਪੁੱਛਿਆ

“ ਹੁਣ ਘਰੇ ਕੌਣ ਆਂ ? “

ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ

“ ਘਰੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨੀ , ਬੇਬੇ ਸੀ ਓਹ ਅੰਦਰ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਆ ਤੇ ਕਾਲਾ ਬਾਹਰ ਖੇਤਾਂ ‘ਚ ਆ “

ਏਨਾ ਸੁਣ ਕੇ ਕੈਲਾ ਉੱਠ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੂਹਲਾ ਗੇਟ ਖੋਲ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ

“ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਚੱਲੇ ਓ “

ਤਾਂ ਕੈਲਾ ਬੋਲਿਆ

“ ਮੈਂਨੂੰ ਜਾਣਾ ਪੈਣਾ “

ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਮਗਰਲੇ ਗੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਬੀਰਾ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ

ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕਰਮ ਕੈਲੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਕੈਲਾ ਬੋਲਿਆ

“ ਜਿਵੇਂ ਬੀਰਾ ਕਹੂ ਓਵੇਂ ਕਰੀਂ “

ਮੂਹਰਲੇ ਗੇਟ ਥਾਵੀਂ ਕੈਲਾ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਗਿਆ

ਹੁਣ ਨਾਗ ਵਰਗੇ ਬੀਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਮ ਖੜੀ ਸੀ ਤੇ ਦੁੱਧੀ ਚਿੱਟੀ ਕਰਮ ਅੱਗੇ ਬੀਰਾ ਤੇ ਜੋ ਅੱਗੇ ਹੋਣਾ ਸੀ ਉਹ ਕਰਮ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ

ਕੈਲਾ ਜਾਣ ਲੱਗਿਆ ਬਾਹਰੋਂ ਗੇਟ ਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਵਿਹੜੇ ਚ ਪਏ ਮੰਜੇ ਉੱਪਰ ਜਾ ਬੈਠਿਆ

ਅੰਦਰ ਬੀਰੇ ਨੇ ਮਗਰਲਾ ਗੇਟ ਅੰਦਰੋਂ ਲਾ ਲਿਆ ਤੇ ਬਾਰੀਆਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ

ਬੀਰਾ ਕਰਮ ਦੇ ਮਗਰ ਆ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਰਮ ਦੇ ਮੁੰਮੇ ਪੱਟੇ ਤੇ ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰ ਨ ਲੱਗ ਗਿਆ

ਕਰਮ ਕੋਲ ਹੁਣ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਹ ਬੁਰੀ ਤਰਾਂ ਫਸ ਚੁੱਕੀ ਸੀ , ਉਹ ਬੱਸ ਇੱਕ ਥਾਂ ਖੜੀ ਸਵਾਦ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ

ਕਰਮ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦਾ ਬੀਰਾ ਬੋਲਿਆ

“ ਬਹੁਤ ਤੜਫਾਇਆ ਤੂੰ”

ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਰਮ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤਾ

ਤੇ ਸਲਵਾਰ ਕਰਮ ਦੇ ਪੈਰਾ ਚ ਜਾ ਡਿੱਗੀ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੀਰੇ ਨੇ ਕਰਮ ਦਾ ਕਮੀਜ ਉਤਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਵੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਰਮ ਅਲਫ ਨੰਗੀ ਬੀਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਸੀ

ਬੀਰਾ ਕਿੰਨੀ ਦੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਚੱਟਦਾ ਰਿਹਾ ਉਸਦੇ ਜੀਭਾ ਫੇਰਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਫੇਰ

ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੱਕ ਮੋਢਿਆ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈ ਆਂ ਤੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਗਿਆ

ਬਾਹਰ ਕੈਲਾ ਰਾਖੀ ਬੈਠਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਿਕਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੁਝ ਦੇ ਇਸ ਤਰਾਂ ਚੋਦਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਬੀਰੇ ਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕੋਡੀ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ ਓਦੋਂ ਹੀ ਕਰਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਲ ਆਈ ਸਾਹਮਣੇ ਪਏ ਫੂਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਬੀਰੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਕ ਲਈ ਕਿਹਾ

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਾਲ ਚੱਕੀ ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਲ ਨਹੀਂ ਵੀਡਿਓ ਕਾਲ ਸੀ ਜਿਸ ਚ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਰਮ ਤੇ ਬੀਰੇ ਚੜਿਆ ਸਾਫ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ

( ਕਰਮਜੀਤ ਦਾ ਘਰ )

ਪਿੰਦੇ ਕੋਲ ਦੋ ਦਿਨ ਬਿਤਾਅ ਕੇ ਕਰਮ ਵਾਪਸ ਘਰ ਆ ਗਈ , ਕਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਪਾਰਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਬਿਨਾਂ (ਪਿੰਦੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਰੇ)ਪਰ ਪਾਰਸ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਕੁਝ ਬਦਲੀਆਂ ਬਦਲੀਆਂ ਸਨ

ਉਹ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਕਮਲ ਤੋਂ ਅੱਖ ਬਚਾਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਅੱਖ ਪਾ ਕੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ , ਕਮਲ ਸੋਚਦੀ ਤਾਂ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ

ਕਦੇ ਓਹ ਸੋਚਦੀ ਕਿ ਕਰਮ ਅਤੇ ਪਿੰਦੇ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਸ ਦੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਇਦ ਸ਼ਰਮ ਹੀ ਏਨੀ ਮੰਨ ਰਿਹਾ ਏ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਕਮਲ ਅੱਗੇ ਆਇਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ

ਓਧਰ ਜਸਲੀਨ ਤੇ ਸਨਦੀਪ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖਬਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਪਰ ਕਮਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਧਦੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਰਹੀ ਸੀ ………

( ਨਾਨਕਾ ਘਰ )

ਕਰਮ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ , ਹੁਣ ਘਰ ਵਿੱਚ ਫੇਰ ਰਮਨ ਤੇ ਪਿੰਦਾ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ ਤੇ ਓਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਸ ਲੀਲਾ ਫੇਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ

ਰਮਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਪਿੰਦੇ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਸਨ ਤੇ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਘੱਸੇ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ , ਤੇ ਰਮਨ ਥੱਲੇ ਬੱਸ ਸਵਾਦ ਲੈਂਦੀ ਪਈ ਸੀ

ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਘੱਸ ਮਾਰਨ ਬਾਅਦ ਪਿੰਦਾ ਫਾਰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਰਮਨ ਦੀ ਸਾਇਡ ਤੇ ਢੇਰੀ ਹੋ ਗਿਆ

ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੇ ਬੱਸ ਪਏ ਰਹੇ

ਓਨੀ ਦੇਰ ਨੂੰ ਪਿੰਦੇ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੂਆ ਕਮਲ ਦਾ ਫੂਨ ਵੱਜਿਆ ਜੋ ਕਿ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚੱਕ ਕੇ ਸਪੀਕਰ ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ

“ ਹੈਲੋ ਪਿੰਦੇ ਕਿਵੇਂ ਆਂ “

ਕਮਲ ਨੇ ਰਸਮੀ ਗੱਲ ਬਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੋਈ ਕੋਲ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ

“ ਫੁੱਦੂ ਨੂੰ ਪੈਨਾ ਭੂਆ ਜੀ “

ਤਾਂ ਕਮਲ ਅੱਗੋ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਈ ਤੇ ਬੋਲੀ

“ ਕੰਜ਼ਰਾ ਕੋਲੇ ਤਾਂ ਨੀ ਕੋਈ ਤੇਰੇ “

ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ

“ ਨਹੀਂ ਕੱਲਾ ਈ ਪਿਆ ਸੀ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ “

ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ

“ ਵੇ ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਤਰਸੀ ਪਈ ਆਂ , ਜਦੋਂ ਦੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋ ਗਈ ਆਂ ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਜੀ ਨੀ ਲਗਦਾ “

ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ

“ ਕੋਈ ਨੀ ਕਰਦੇ ਆਂ ਹੱਲ ਕੋਈ “

ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ

“ ਵੇ ਕਰ ਕੋਈ ਛੇਤੀ ਹੱਲ ਮੇਰਾ ਨੀ ਸਰਨਾ “

ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਕਮਲ ਨੇ ਫੂਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਿੰਦਾ ਸੋਚੀ ਪੈਂ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਹੁਣ ਕੋਈ ਘਾੜਤ ਘੜੀ ਜਾਵੇ

ਪਏ ਪਏ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਪਤਾ ਨੀ ਕੀ ਆਇਆ ਉਸ ਨੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਫੂਨ ਕਰਮ ਨੂੰ ਠੋਕ ਲਿਆ

ਤੇ ਕਰਮ ਓਧਰ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਸੀਰੀ ਬੀਰੇ ਕੋਲੋ ਕੋਡੀ ਹੋਈ ਘੱਸੇ ਤੇ ਘੱਸਾ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ

ਪਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਤੋਂ ਫੂਨ ਕੱਟਦੀ ਤੋਂ ਫੂਨ ਚੱਕ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਫੂਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਵੀਡਿਓ ਕਾਲ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਕਰਮ ਨੇ ਚੱਕ ਲਈ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿ ਪਿੰਦੇ ਤੇ ਰਮਨ ਨੂੰ ਕਰਮ ਉੱਪਰ ਚੜਿਆ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੀਰੀ ਦਿਸਿਆ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕੇ ਸੀਰੀ ਬੀਰੇ ਨੂੰ ਪਿੰਦਾ ਤੇ ਰਮਨ ਦਿਸੇ

ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਪਿੰਦੇ ਦੇ ਮਨ ਚ ਕੀ ਆਇਆ ਉਸ ਨੇ ਛੇਤੀ ਫੂਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਮ ਪਿੰਦਾ ਤੇ ਰਮਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ ਤੇ ਓਧਰ ਆਪਣੇ ਸੀਰੀ ਬੀਰੇ ਕੋਲੋ ਕਰਮ ਪਾਸੇ ਹੁੰਦੀ ਬੋਲੀ ਪੈ ਗਿਆ ਨਵਾਂ ਸਿਆਪਾ

ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਬੀਰੇ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਓਹ ਆਪਣਾ ਨਾਲਾ ਬੰਨਣਾ , ਕਰਮ ਵੱਲ ਮੀਸਣਾ ਹੱਸਦਾ ਬਾਹਰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਕਰਮ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਬੈਠੀ ਰਹੀ

(ਚਲਦਾ)

ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗੀ  ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਿਓ...ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਏਰ ਜਰੂਰ ਕਰੋ,  ਬਾਕੀ ਕਿਸੇ ਭਾਬੀ ਜਾ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮਿਲਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਸਜ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆ 

ਧੰਨਵਾਦ