ਕੱਚੀ ਕਲੀ ਵਿੱਪਨ

ਵਿੱਪਨ ਅਜੇ ਮਸਾਂ 14 ਸਾਲ ਚ ਹੋਈ ਸੀ । ਦੋਧੀਆਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਉਂਝ ਹਾਲੇ ਪਤਲੀ ਜਿਹੀ ਈ ਸੀ। ਪਰ ਮੁੰਮੀਆਂ ਭਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਚੁੰਨੀ ਤੋ ਬਿਨਾ ਫਿਰਦੀ ਤੋਂ ਡੋਡੀਆਂ ਸਾਫ ਦਿਸਦੀਆਂ ਕੁੜਤੀ ਚੋਂ। ਮਾਂ ਪਿਉ ਨੇ ਬੜੀ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਰੱਖ ਪਾਲੀ ਸੀ। ਨੌਵੀ ਕਲਾਸ ਚ ਪੜਦੀ ਸੀ ਹੁਣ ਓਹ। ਗੁਆਂਢ ਚ ਭਾਬੀ ਕੋਲ ਬਹਿਣ ਉੱਠਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਭਾਬੀ ਨੇ ਗੱਲਾਂ ਗੱਲਾਂ ਚ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਆਵਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਸੜੀ ਦਿੱਤੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਪਨ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਤੇ ਓਹ ਨੀਵੀ ਪਾ ਕੇ ਸੁਣਦੀ ਰਹਿੰਦੀ । ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਗੁਲਾਬੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆ । ਪੇਪਰ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਵਿੱਪਨ ਦੀ ਟਿਊਸ਼ਨ ਰਖਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਪਿੰਡ ਚ ਈ      ਭਾਨੀਮਾਰ ਅਮਲੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਪੜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਛੇ ਫੁੱਟ ਦਾ ਭਰਵਾਂ ਮਰਦ 40 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੰਢਿਆ ਵਰਤਿਆਂ ਬੰਦਾ ਸੀ।

ਓਹਨੇ ਚਾਰ ਕੁ ਦਿਨਾਂ ਚ ਈ ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਵਿੱਪਨ ਦੇ ਅੰਦਰੋ ਅੰਦਰ ਅੱਗ ਧੁੱਖ ਰਹੀ ਆ। ਜਾਂ ਤਾ ਇਹਦੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਆ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਜਨਾਨੀ ਕੋਲ ਬੈਠਦੀ ਆ।

ਓਹਨੇ ਬੇਧਿਆਨੀ ਜਿਹੀ ਖੜੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਸੁਆਰ ਕੇ ਦੇਖਿਆ। ਅਜੇ ਤਾਂ ਫਲ ਪੱਕਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਈ ਹੋਏ ਸੀ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਮਨ ਸਮਝਾ ਲਿਆ ਕਿ ਛੱਡ ਯਾਰ ਕੱਚੀ ਆ ਅਜੇ ਦੇਣੀ ਨੀ ਇਹਨੇ।

ਪਰ ਕਲਾਸ ਚ ਵਿੱਪਨ ਦਾ ਨਖਰਾ ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਕਾਪੀ ਮੰਗ ਲਈ ਤੇ ਜਦੋ ਓਹ ਫੜਾਉਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਓਹਦੀ ਮੁੰਮੀ ਦਾ ਰੁੱਗ ਭਰ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਪਲ ਬੋਲਿਆ ਕੁਝ ਨਾ। ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੈਕਿੰਡ ਵਿੱਚ ਈ ਹੋ ਗਿਆ।

ਵਿੱਪਨ ਘਬਰਾ ਜਿਹੇ ਗਈ। ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਹੁਣ ਨੀ ਆਂਉਦੀ ਕਦੇ। ਵਿੱਪਨ ਨੀਵੀ ਪਾ ਕੇ ਪੜੀ ਗਈ। ਪਰ ਓਹਦੇ ਦਿੱਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਵਧ ਗਈ ਸੀ। ਮੁੰਮੇ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਮਰਦ ਦਾ ਹੱਥ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਓਹਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਗੁਲਾਬੀ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਓਹਨੂੰ ਸਮਝ ਜਿਹੀ ਨਾ ਆਈ।

ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਬੂਹਾ ਲੌਕ ਕਰ ਕੇ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੀਸੇ ਮੂਹਰੇ ਖੜ ਗਈ ਤੇ ਮੁੰਮੇ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਪਲੋਸਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਓਹਨੂੰ ਸੁਆਦ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਟਿਊਸ਼ਨ ਤੇ ਦਸ ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਚਲੀ ਗਈ। ਮਾਸਟਰ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਰੰਨ ਤਿਆਰ ਆ। ਪਰ ਉਮਰ ਦਾ ਫਰਕ ਬਹੁਤ ਸੀ। ਵਿੱਪਨ ਨੂੰ ਅਜੇ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਕੱਖ ਨਈ ਸੀ। ਮਾਸਟਰ ਦਾ ਲੰਨ ਗਿੱਠ ਦਾ ਸੀ। ਓਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਵਿੱਪਨ ਤੋਂ ਝੱਲਿਆ ਨੀ ਜਾਣਾ ਜੇ ਫੜ ਲਈ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਟਾਲਣੀ ਚਾਹੀ ਪਰ ਦਸ ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਓਹ ਕੱਲੀ ਈ ਸੀ ਕਮਰੇ ਚ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਕੋਲ ਸੱਦੀ ਤੇ ਆ ਗਈ। ਨੀਵੀ ਪਾ ਕੇ ਖੜ ਗਈ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਮੁੰਮਾ ਪਲੋਸਣਾ ਸੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿੱਪਨ ਨੇ ਕੀ ਇਤਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਖੜ ਗਈ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਦੋਹੇਂ ਡੋਡੀਆਂ ਮਸਲੀਆਂ ਤੇ ਵਿੱਪਨ ਸਿਸਕਣ ਲੱਗ ਪਈ।

ਓਹਨੇ ਕੁੜਤੀ ਦੇ ਥੱਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਹੱਥ ਪਾ ਕੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਫੇਰਿਆ ਵਿੱਪਨ ਸੂੰਗੜ ਜਿਹੇ ਗਈ ਹੱਥ ਹਿੱਕ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਦੋਹੇ ਮੁੰਮੇ ਟੋਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਓਦੋਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਬਾਕੀ ਬੱਚੇ ਆ ਗਏ। ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਈ ਰਹਿ ਗਿਆ।

ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਓਹ ਦਸ ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਆ ਗਈ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਬੁੱਕਲ ਚ ਬਿਠਾ ਲਈ ਤੇ ਮੁੰਮੇ ਪਲੋਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਦੰਦੀਆਂ ਭਰ ਕੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਲੈ ਲਈਆਂ। ਵਿਚਾਰੀ ਮਾਸਟਰ ਦਾ ਥੁੱਕ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂੰਝਦੀ ਰਹੀ।

ਤੇ ਫਿਰ ਕਲਾਸ ਸੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।

ਮਾਸਟਰ ਦਾ ਜੀ ਕਰੇ ਬਈ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਫੜ ਕੇ ਚੋਦ ਸਿੱਟੇ। ਕਰੇ ਵੀ ਕਿਉ ਨਾ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਦੇ ਹੱਟੇ ਕੱਟੇ ਨੂੰ ਚੌਦਾ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕੱਚੀ ਸੀਲ ਪੱਟਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਕੀ ਕਰੇ ਵਿੱਪਨ ਅਜੇ ਨਿਆਣੀ ਸੀ ਤੇ ਲੰਨ ਮੋਟਾ ਬਹੁਤ ਸੀ ਮਾਸਟਰ ਦਾ। ਓਹਨੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਆਈ ਵਿੱਪਨ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਈ। ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਚੂਪ ਕੇ ਕਮੀਜ ਚੱਕ ਲਈ ਤੇ ਮੁੰਮੀਆਂ ਚੂਪ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਵਿੱਪਨ ਦੇ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ। ਓਹ ਤੜਫ ਉੱਠੀ। ਮਾਸਟਰ ਦਾ ਵੀ ਹਿੜ ਗਿਆ। ਪਰ ਸਮਾਂ ਐਨਾ ਕਿੱਥੇ ਸੀ। ਮਾਸਟਰ ਕਹਿੰਦਾ ,” ਤੂੰ ਕੱਲ ਨੂੰ ਕਲਾਸ ਮੁੱਕਣ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਚ ਚਲੀ ਜਾਈ। ਅਗਲੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ ਦੀ ਮੈ ਛੁੱਟੀ ਕਰਾ ਦਿੰਨਾ ਆ। ਸਾਰੇ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ ਫਿਰ ਆਪਾਂ ਦੋਵੇ ਈ ਹੋਵਾਂਗੇ।”

ਵਿੱਪਨ ,” ਜੀ ਠੀਕ ਆ “

ਦੂਸਰੇ ਦਿਨ ਜਦੋ ਕਲਾਸ ਖਤਮ ਹੋਈ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਵਿੱਪਨ , ਸਰ may i go to Washroom “

ਮਾਸਟਰ ,” ਚਲੀ ਜਾਹ ਔਹ ਅੰਦਰ ਤੀਜਾ ਦਰਵਾਜਾ ਆ “

ਵਿੱਪਨ ਕਿਤਾਬਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਨੀਵੀ ਪਾ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ। ਬੱਚੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਤੁਰ ਗਏ। ਅਗਲੀ ਕਲਾਸ ਨੇ ਆਉਣਾ ਨਹੀ ਸੀ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਝੱਟ ਬਾਰ ਦਾ ਅਰਲ ਅੜਾਇਆ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਚ ਵੱਜਿਆ।

“ ਹਾਏ ਸਰ ਤੁਸੀ “ ਵਿੱਪਨ ਕਹਿ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਓਹ ਮੂਤ ਕੇ ਹਟੀ ਸੀ ਪਰ ਸਲਵਾਰ ਅਜੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੋ ਥੱਲੇ ਈ ਸੀ ਤੇ ਓਹ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ।

ਮਾਸਟਰ ਇਉਂ ਪਿਆ ਜਿਵੇ ਸ਼ੇਰ ਸਿਕਾਰ ਨੂੰ ਚੁੰਬੜਦਾ ਆ। ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਚੱਟ ਗਿਆ। ਨਿਆਣੀ ਤੋ ਸਲਵਾਰ ਛੁੱਟ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਜੀ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਜੱਫਾ ਭਰ ਕੇ ਚੱਕ ਲਈ। ਸਲਵਾਰ ਲਹਿ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਓਹ ਮਾਸਟਰ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਨੀਵੀ ਜਿਹੀ ਹੋ ਕੇ ਲਮਕ ਗਈ। ਵਿੱਪਨ ਦੇ ਚਿੱਤੜ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਬਾਂਹ ਤੇ ਲੱਗੇ। ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਸਬਰ ਮੁੱਕ ਗਿਆ।

ਓਹਨੂੰ ਚੱਕ ਕੇ ਕਮਰੇ ਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਬੈੱਡ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਓਹਨੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸਿੱਟ ਲਈ

“ ਹਾਏ ਕੋਈ ਆ ਜੂ “ ਵਿੱਪਨ ਕੁੜਤੀ ਚ ਲੱਤਾਂ ਤੋ ਨੰਗੀ ਮੂੰਹ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਢਕੀ ਬੈਠੀ ਸੀ।

“ ਅੱਜ ਨੀ ਆਂਉਦਾ ਕੋਈ “ ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਕੁੜਤੀ ਉਪਰ ਚੱਕ ਦਿੱਤੀ।

ਹਾਏ ਓਏ ਮੇਰਿਆ ਰੱਬਾ। ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਵੀ ਸਿਸਕਾਰੀ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਗੋਰੀ ਚਿੱਟੀ ਪੂਣੀ ਵਰਗੀ ਰੰਨ। ਨਰਮ ਢਿੱਡ ਮਲਾਈ ਵਰਗੇ ਪੱਟ। ਫੁੱਦੀ ਬੱਸ ਇੱਕ ਲਕੀਰ ਤੇ ਮਾੜੇ ਮਾੜੇ ਵਾਲ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਵਿੱਪਨ ਦੀ ਕਮੀਜ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਮੁੰਮੇ ਚੱਟ ਚੱਟ ਕੇ ਲਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਵਿੱਪਨ ਹੀਟ ਚ ਹੋ ਗਈ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਆਵਦਾ ਪੰਜਾਮਾ ਲਾਹ ਦਿਤਾ ਪਰ ਝੱਗਾ ਨਾ ਲਾਹਿਆ। ਸਗੋ ਲੰਨ ਦੇ ਉਪਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਵਿੱਪਨ ਨੂੰ ਦਿਸਿਆ ਕੁਝ ਨਾ।

ਵਿੱਪਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾ ਚੱਕ ਕੇ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦੋਵੇ ਗਿੱਟੇ ਫੜ ਲਏ। ਤੇ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੰਨ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਵਿੱਪਨ ਨੂੰ ਇਹ ਤਾ ਪਤਾ ਸੀ ਬਈ ਹੁਣ ਵੜਨਾ ਆ ਮੇਰੇ ਪਰ ਓਹਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸੰਦ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀ ਸੀ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਵਿੱਪਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਭਾਰ ਪਾ ਕੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਪਿਆ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਚੱਕਿਆ ਤਾਂ ਮਾਸਟਰ ਦਾ ਕੋਸਾ ਜਿਹਾ ਲੰਨ ਵਿੱਪਨ ਦੇ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ। ਵਿੱਪਨ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇ ਕੋਈ ਚੂਹਾ ਜਿਹਾ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ ਹੋਵੇ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਵਿੱਪਨ ਦੀ ਭੋਸੜੀ ਤੇ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਡੋਲਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ,” ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਕਰਿਆ ਕਿਸੇ ਨਾਲ “

,” ਸਰ ਪਲੀਜ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾ ਨਾ ਕਰੋ “ ਵਿੱਪਨ ਨੇ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਲਿਆ।

ਮਾਸਟਰ ਸਮਝ ਗਿਆ

ਓਹਨੇ ਭੋਸੜੀ ਦੀਆ ਗੁਲਾਬੀ ਤਹਿਆਂ ਊਗਲਾਂ ਨਾਲ ਫਿਰੋਲ ਕੇ ਦੇਖੀਆਂ ਮਾੜੀ ਜੀ ਮੋਰੀ ਸੀ । ਬੱਸ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਵਾਲ ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਹੋਰ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਡੋਲ ਲਿਆ ਤੇ ਭੋਸੜੀ ਗੱਚ ਕਰ ਲਈ। ਲੰਨ ਵੀ ਡਾਂਗ ਦੀ ਪੋਰੀ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਮਿੰਟ ਕੁ ਡੋਡਾ ਦਾਣੇ ਤੇ ਰਗੜਿਆਂ

ਵਿੱਪਨ ਸੀਅਅਅ ਸੀਅਅ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਮਾੜਾ ਜਿਹਾ ਭਾਰ ਪਾ ਕੇ ਘੱਸਾ ਮਾਰਿਆ ,”ਹਾਏ ਮੰਮੀ “ ਵਿੱਪਨ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ। ਡੋਡਾ ਵੜ ਗਿਆ ਸੀ।

ਵਿੱਪਨ ਲੱਕ ਤੋ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਚਿੱਤੜ ਤੇ ਢਿੱਡ ਵੀ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।

“ ਬੱਸ ਮਾੜਾ ਜਿਹਾ ਈ ਦੁੱਖ ਲਗਣਾ “ ਕਹਿ ਕੇ ਦੂਜਾ ਘੱਸਾ ਮਾਰਿਆ। ਲੰਨ ਇਉਂ ਵੜਿਆ ਜਿਵੇ ਨਵੀ ਮੋਰੀ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅੱਧਾ ਵੜ ਗਿਆ। ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੱਲ ਜਿਹੇ ਪਾਟ ਗਏ। ਖੂਨ ਨਿੱਕਲ ਆਇਆ। ਵਿੱਪਨ ਦੀ ਧੌਣ ਲਮਕ ਗਈ। ਓਹ ਮੂੰਹ ਖੋਲ ਕੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗੀ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਓਵੇ ਈ ਵੜੇ ਵੜਾਏ ਤੋ ਵਿੱਪਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕਿ ਕਿਹਾ “ ਬੱਸ ਬੱਸ ਵੜ ਗਿਆ ਹੁਣ ਤਾਂ “

ਵਿੱਪਨ ਜੁਆਬ ਦੇਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਚ ਨਹੀ ਸੀ। ਚਿੱਟੀ ਚਾਂਦਰ ਤੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ

ਮਿਸਟਰ ਨੇ ਹੁਣ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਲੰਨ ਤੇ ਵਿ ਡੋਲ ਲਿਆ ਤੇ ਮਾੜਾ ਮਾੜਾ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਿਆ।

“ ਹਾਏ ਮਾਂ ਮਰਗੀ ਹਾਏ ਹਾਏ “ ਵਿਪਨ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗੀ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਲੰਨ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਿੱਪਨ ਆਵਦਾ ਮੂੰਹ ਆਪ ਈ ਘੁੱਟ ਕੇ ਚੀਕਾਂ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।

ਪਰ ਪੀੜ ਹੱਦੋ ਜਿਆਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਵਿੱਪਨ ਦੇ ਮੁੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੀਨਾ ਆ ਗਿਆ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਮਾੜਾ ਜਿਹਾ ਹਿਲਾ ਕਿ ਲੰਨ ਸਿੱਧਾ ਜਿਹਾ ਕਰ ਕੇ ਘੱਸਾ ਐਨੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਕਿ ਵਿੱਪਨ ਦਾ ਲੱਕ ਕਿਹੜਾ ਨਾ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ

“ ਹਾਏ ਮਾਰਤੀ ਵੇਅਅਅਅਅਅ “ ਵਿੱਪਨ ਦਾ ਹੱਥ ਚੱਕਿਆ ਗਿਆ ਮੂੰਹ ਤੋ। ਓਹਨੇ ਚਾਦਰ ਦੇ ਘਰੂੰਟ ਭਰ ਕੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰੀਆਂ।

ਲੰਨ ਜੜ ਤੱਕ ਬਹਿ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੱਸਟਰ ਨੂੰ ਸੁਆਦ ਆ ਗਿਆ। ਨਰਮ ਫੁੱਦੀ ਲੰਨ ਨੇ ਚੌੜੀ ਕਰ ਕੇ ਪਾੜ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਲੰਬਾ ਐਨਾ ਸੀ ਕਿ ਜੁਆਕੜੀ ਦੇ ਚੱਡੇ ਪਾੜ ਦਿੱਤੇ। ਚੂਤ ਦਾ ਨਾਸ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਵਿੱਪਨ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਮਾਸਟਰ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਵਿੱਪਣ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ ਗਏ। ਪਰ ਮਾਸਟਰ ਦਾ ਲੰਨ ਨਾ ਛੁੱਟੇ ਓਹ ਘੱਸੇ ਮਾਰੀ ਗਿਆ। ਵਿੱਪਨ ਦੀ ਮੱਚਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਓਹ ਤੜਫ ਤੜਫ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਾਸਟਰ ਲਈ ਗਿਆ। ਬੈੱਡ ਚੀਕੂ ਚੀਕੂ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।

ਫਿਰ ਓਹ ਉਪਰ ਈ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਓਹਦਾ ਛੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਤਾਂ ਭੋਸੜੀ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿੱਬੜ ਗਈ ਸੀ। ਪੱਟ ਚੌੜੇ ਕਰੀ ਪਈ ਸੀ ਵਿੱਪਨ। ਸਭ ਕੁਝ ਲੁਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਲੰਨ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਾਲ ਸੀ।

ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਲੰਨ ਪੂੰਝ ਕੇ ਵਿੱਪਨ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਪੂੰਝਣ ਨੂੰ ਕੱਪੜਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਵਿੱਪਨ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ “ ਮੈ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੋਲੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਨਾ ਤੂੰ ਲੀੜੇ ਪਾ ਲਾ “

ਮਾਸਟਰ ਬਾਹਰ ਮੈਡੀਕਲ ਤੇ ਜਾ ਵੜਿਆ

“ ਯਾਰ ਪੀੜ ਤੇ ਖੂਨ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦੇਈਂ”

“ ਮਾਸਟਰਾ ਕੌਣ ਪਾੜਤੀ ਓਏ “

“ ਸਾਰ ਹੈ ਤਾ ਨਿਆਣੀ ਈ ਪਰ ਅੱਗ ਬਾਹਲੀ ਸੀ ਸਾਲੀ ਚ ਮੈ ਚੋਦ ਤੀ “

“ ਗੋਲੀਆਂ ਵੀ ਲੈ ਚਲਦੇ ਆ ਚੱਲ ਦਿਖਾ ਤਾਂ ਸਹੀ ਕੌਣ ਆ”

ਮੈਡੀਕਲ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋ ਅੰਦਰ ਆਏ ਤਾਂ ਵਿੱਪਨ ਬੈੱਡ ਤੇ ਗੋਡੇ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲਾਈ ਬੈਠੀ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੱਲੀ ਕੁੜਤੀ ਚ ਈ ਬੈਠੀ ਸੀ।

ਬੰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਜਦੋ ਉਪਰ ਝਾਕੀ ਤਾਂ ਮੈਡੀਕਲ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ “ ਮਾਸਟਰਾ ਯਾਰ ਬਾਹਲਾ ਧੱਕਾ ਕੀਤਾ। ਪਤੰਦਰਾ ਜੁਆਕੜੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਦੰਦ ਦੇਖ ਕਿਵੇ ਮਾਰੇ ਤੂੰ “

ਵਿੱਪਨ ਰੋਣ ਵੱਗ ਪਈ।

ਮਾਸਟਰ ,” ਰੋ ਨਾ ਭੈਣ ਚੋਦ ਦੀਏ ਤੂੰ ਆਪ ਪਈ ਸੀ ਥੱਲੇ ਮੇਰੇ। ਤੈਨੂੰ ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਲੱਗੀ ਸੀ “

ਮੈਡੀਕਲ ਵਾਲਾ ,” ਚੱਲ ਕੋਈ ਨਾ ਸਲਵਾਰ ਪਾ ਲਾ ਹੁਣ ਮੈ ਦਿਵਾਈ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਪੀੜ ਨੀ ਹੋਣੀ “ ਕਹਿ ਕੇ ਮੈਡੀਕਲ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੋਢੇ ਤੋ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੀ ਢੂਈ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰ ਦਿੱਤਾ “........