ਸੰਜਨਾ ਇੱਕ ਰਾਂਡ Part 3

 ਸੰਜਨਾ ਇੱਕ ਰਾਂਡ

Part 3


ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਿਆ....

ਜਾਗਰ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ ਉਸਦੇ ਟੱਟੇ ਨੇਹਾ ਦੇ ਪੱਟਾਂ ਚ ਬੱਜ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਲੁੱਲਾ ਨੇਹਾ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਹੁਣ ਅੱਗੇ.....
ਜਾਗਰ ਨੇਹਾ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ 2 ਘੰਟੇ ਚੁਦਾਈ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਕਦੀ ਓਹਦੀ ਬੁੰਡ ਚ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਕਦੀ ਉਹਦੇ ਚੂੱਥੇ ਚ...
ਜਾਗਰ ਜਿੰਨੀ ਬਾਰ ਸੈਕਸ ਕਰਦਾ ਉੱਨੀ ਬਾਰ ਨੇਹਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਛੁੱਟਾਉਂਦਾ...ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰੀਮ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ... ਫੁੱਦੀ ਕਰੀਮ ਨਾਲ ਭਰਾ ਕੇ ਨੇਹਾ ਨੂੰ ਬੜਾ ਮਜ਼ਾ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਫੁੱਦੀ ਚ ਹੱਥ ਪਾ ਸਾਰੀ ਕਰੀਮ ਕੇ ਚੱਟਦੀ.....
ਜਾਗਰ ਤੇ ਨੇਹਾ ਦਾ ਸੈਕਸ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਦੂਏ ਤੀਏ ਨੇਹਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰਦਾ....

ਅਗਲੀ ਸੁਬਾਅ

ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਾਗਰ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਸੰਜਨਾ ਦੀ ਯਾਦ ਆਈ... ( ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਉਹ ਨਿੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਨੂੰ ਕਨੇਡੀ ਚੱਕ ਕੇ ਖੇਤ ਘਮਾਉਣ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਤੇ ਸੰਜਨਾ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੂੰਡੀਆਂ ਵੱਡ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਨਿੱਕੀ ਹੁੰਦੀ... ) ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਉਹ ਤੁਰਿਆ ਤੁਰਿਆ ਖੇਤ ਚ ਜਾ ਪੁੱਜਾ ਉਸਨੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਪੱਠਾ ਡੱਠਾ ਪਾਇਆ ਤੇ ਪਾਣੀ ਡਾਇਆ.... ਫਿਰ ਉਹ ਮੋਟਰ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਕੰਧ ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸੰਜਨਾ ਨੇ Love U ਬਾਪੂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਭੁੱਬਾਂ ਮਾਰ ਮਾਰ ਰੋਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ। ਜਾਗਰ:- ਹਾਏ ਇਹ ਕਿ ਕਰਤਾ ਓਏ  ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧੀ ਮਾਰਤੀ ਓਏ ਰੱਬਾ....

ਜਾਗਰ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਰੋਂਦਾ ਹੈ.... ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਇਆ ਰਾਹੁਲ ਆ ਜਾਂਦਾ ਜੋ UP ਨੂੰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅੱਜ ਹੀ up ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਸੀ। ( ਰਾਹੁਲ ਸੀ ਤਾਂ Up ਤੋਂ ਪਰ ਉਹ ਜਾਗਰ ਕੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੱਖ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਰਾਹੁਲ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਮਾੜੇ ਮੋਟੇ ਕੰਮ ਚ ਹੱਥ ਵਟਾ ਲੈਂਦਾ)
ਰਾਹੁਲ ਖੇਤਾਂ ਚ ਆਣ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਜਾਗਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਗਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਹੁਲ:- ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਰੋਤੇ ਕਿਉਂ ਹੋ ਚੁੱਪ ਕਰਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਲੀਜ਼। ਮੁਜੇ ਵੀ ਬੀਬੀ ਜੀ ਕੇ ਔਰ ਸੰਜਨਾ ਦੀਦੀ ਕੇ ਬਾਰੇ ਜਾਨ ਕੇ ਬੜਾ ਦੁੱਖ ਹੂਆ... ਉਹ ਜਾਗਰ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਕਮਰੇ ਚੋ ਗਲਾਸ ਚੱਕ ਉਸਨੂੰ ਮੋਟਰ ਤੋਂ ਭਰ ਨੇ ਜਾਗਰ ਨੂੰ ਫੜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਪ ਪਾਨੀ ਪੀਓ ਸਰਦਾਰ...
ਜਾਗਰ ਹੰਜੂ ਪੂੰਝਦਾ:- ਤੂੰ ਕਦੋਂ ਆਇਆ ਰਾਹੁਲ?
ਰਾਹੁਲ:- ਆਜ ਹੀ ਆਇਆ ਹੂ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਗਾਉਂ ਸੇ।
ਜਗਾਰ:- ਅੱਛਾ ਅੱਛਾ
ਰਾਹੁਲ:- ਯੇ ਲੀਜੀਏ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਮਾਲਕੀਨ ਨੇ ਰੋਟੀ ਬੇਜੀ ਹੈ। ਜਾਗਰ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ। ਰਾਹੁਲ ਵੀ ਓਹਦੇ ਕੋਲ ਬਹਿ ਜਾਂਦਾ। ਰਾਹੁਲ:- ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਇੱਕ ਬਾਤ ਪੂਛਨੀ ਥੀ!
ਜਾਗਰ:- ਹਾਂ ਪੁੱਛ
ਰਾਹੁਲ:- ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਬੀਬੀ ਜੀ ਕਾ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲਾ ਕਿ ਕਾਰ ਐਕਸੀਡੈਂਟ ਮੇਂ ਮੋਤ ਹੋ ਗਈ। ਪਰ ਸੰਜਨਾ ਦੀਦੀ ਕਾ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਯਾ ਹੋ ਗਿਆ ਉਨਕੋ?
ਜਾਗਰ ਦੇ ਸੰਘ ਚ ਰੋਟੀ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਖੰਗਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਹੁਲ:- ਕਿਆ ਹੂਆ ਸਰਦਾਰ ਜੀ? ਜਾਗਰ:- ਕੁੱਛ ਨੀ ਕੁੱਛ ਨੀ!
ਤੂੰ ਜਾ ਨੱਕਾ ਮੋੜ ਕੇ ਆ
ਰਾਹੁਲ ਕਹੀ ਚੱਕ ਕੇ ਨੱਕਾ ਮੋੜਨ ਚੱਲ ਜਾਂਦਾ।
ਤੇ ਜਾਗਰ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ।
ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਪੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਨੋ ਜਾਣੇ ਵਾਪਸ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਖੇਤ ਤੋਂ ਘਰ ਥੋੜਾ ਹੀ ਦੂਰ ਸੀ।
ਘਰੇ ਆ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨੇਹਾ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਪਾ ਕੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਰਵੀ ਘੁੰਮ ਕੇ ਆ ਜਾਂਦਾ... ਰਾਹੁਲ:- ਔਰ ਰਵੀ ਪਾਜੀ ਕਿਆ ਹਾਲ ਹੈ... ਰਵੀ:- ਹਾਂ ਹਾਂ ਵਧਿਆ ਤੂੰ ਦੱਸ
ਰਾਹੁਲ:- ਹਮ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ
ਆਜੋ ਰੋਟੀ ਖਾ ਲੋ ਆਪ ਬੀ।
ਰਵੀ:- ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨੀ ਅਜੇ ਖਾਓ ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋਂ।
ਰਵੀ ਟੀ ਵੀ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ। ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਲਵਲੀ ਨਹਾਂ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੀ। ਉਸਨੇ ਪੀਲਾ ਸੂਟ ਪਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਤੰਗ ਸੀ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉੱਬਰੇ ਹੋਏ ਲੱਗ ਲੱਗ ਰਹੇ। ਉਹ ਡ੍ਰਾਇਰ ( ਗਿੱਲੇ ਬਾਲ ਸੁੱਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ )ਚੱਕਦੀ ਤੇ ਰਵੀ ਕੋਲ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਬਹਿ ਜਾਂਦੀ ।ਲਵਲੀ:- ਹਾਂ ਆ ਗਿਆਂ ਰਵੀ?
ਰਵੀ:-ਹਾਂ ਜੀ ਦੀਦੀ
ਬੜੀ ਦੇਰ ਕਰਤੀ ਅੱਜ...
ਰਵੀ:- ਦੀਦੀ ਅੱਜ ਜੱਸੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਵਿਆਹ ਤੇ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
( ਜੱਸੀ, ਰਵੀ ਦਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਪੱਕਾ ਹਾਣੀ। ਜੋ ਅਕਸਰ ਉਸਦੇ ਘਰ ਤੁਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਓਹ ਤੇ ਰਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਸਨ।

ਰਵੀ ਦੇ ਦੋਸਤ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਜਨਾ ਦਾ bf ਸੀ ਸੰਜਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫੁੱਦੀ ਜੱਸੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਦਿਨ ਰਾਤ ਓਹਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਚੜੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਜੱਸੀ ਰਵੀ ਹੁਣਾਂ ਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਸੀ। ਕਦੇ ਉਹ ਕੰਧ ਟੱਪ ਕੇ ਜੱਸੀ ਕੇ ਘਰੇ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਕਦੇ ਜੱਸੀ ਕੰਧ ਟੱਪ ਕੇ ਆ ਜਾਂਦਾ। ਫੁੱਦਮ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਖੇਲ ਬਹੋ ਖੇਲਦੇ.... ਸੰਜਨਾ ਦੀ ਮੋਤ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਜੱਸੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧੱਕਾ ਲੱਗਾ। ਜੱਸੀ ਸੰਜਨਾ ਦਾ bf ਸੀ ਇਹ ਗੱਲ ਰਵੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਤਾ )

ਲਵਲੀ:-ਕਿਵੇ ਰਿਹਾ ਫ਼ੇਰ ਵਿਆਹ?
ਆਈ ਕੋਈ ਪਸੰਦ ( ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਮੋਢਾ ਮਾਰਦੀ )
ਰਵੀ:- ਨੀਵੀ ਪਾ ਕੇ ਮਿੰਨਾਂ ਜੇਹਾ ਹੱਸਦਾ ਨਹੀਂ ਦੀਦੀ।

ਜਾਗਰ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ। ਜਾਗਰ ਲਵਲੀ ਹੋਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਖਾ ਲਿਓਂ ਚੇਤੇ ਨਾਲ ਟੀ ਵੀ ਚ ਨਾ ਬੜੇ ਰਹਿਓ!
ਲਵਲੀ:- ਠੀਕ ਆ ਬਾਪੂ ਜੀ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਆ।
ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਜਾਗਰ ਆਪਣੇ ਰੂਮ ਚ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਰਾਹੁਲ ਵੀ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ
( ਰਾਹੁਲ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ) ਉਹ ਕੋਠੜੀ ਘਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹਵੇਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਜਾਗਰ ਹੁਣਾਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਹਵੇਲੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਫ਼ੀ ਅਮੀਰ ਸਨ।)

ਰਵੀ ਅਤੇ ਸੰਜਨਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਆਪਣੀ ਸਟੈੱਪ ਮੋਮ ਨਾਲ

ਤੇ ਓਧਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਾਹੁਲ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਕੋਠੜੀ ਚ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਘਰਵਾਲੀ ਨਾਲ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਹੁਲ:- ਰੀਨਾ ਕੈਸੀ ਹੋ?
ਮੈਂ ਅੱਛੀ ਹੂ ਜੀ ਆਪ ਬਤਾਇਏ। ਰਾਹੁਲ:- ਜੀ ਸਬ ਬਡੀਆ... ਰੋਟੀ ਖਾ ਲਈ ਰੀਨਾ?
ਰੀਨਾ:- ਨਹੀਂ ਅਬੀ ਤੋਂ ਪਕਾ ਨੀ ਹੈ। ਆਪਨੇ ਖਾ ਲਈ?
ਰਾਹੁਲ:- ਜੀ ਮੈਂਨੇ ਤੋਂ ਖਾ ਲਈ ਆਪ ਵੀ ਖਾ ਲੀਜੀਏ... ਠੀਕ ਹੈ ਰਾਖਤਾ ਹੂ।
ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਰਾਹੁਲ ਨੇ ਫੋਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੰਮਾ ਪੇ ਗਿਆ ਤੇ ਸੌਣ ਲੱਗਾ ਤਦ ਉਸਨੂੰ ਈਦਾ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਤਾਂਕੀ ਥਾਨੀ ਉਸਨੂੰ ਝਾਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਠ ਕੇ ਤਾਂਕਿ ਰਾਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫ਼ੇਰ ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਫੇਰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੰਮਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਫੇਰ ਤਾਂਕਿ ਵੱਲ ਪਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਜਲਿਆ ਹੋਇਆ ਚੇਹਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।  ਰਾਹੁਲ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਸਹਿਮ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਟੱਟੇ ਸੰਗ ਨੂੰ ਲੱਗ ਗਏ ਸਨ।

ਆਖਿਰ ਉਹ ਚੇਹਰਾ ਕਿਸਦਾ ਸੀ ਜੋ ਰਾਹੁਲ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚ ਘੂਰ ਰਿਹਾ ਸੀ?


ਕਹਾਣੀ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗੀ....