ਸੰਜਨਾ ਇੱਕ ਰਾਂਡ Part 4

 ਸੰਜਨਾ ਇੱਕ ਰਾਂਡ

Part 4

ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਿਆ.....

ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਫੇਰ ਤਾਂਕਿ ਵੱਲ ਪਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਜਲਿਆ ਹੋਇਆ ਚੇਹਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਹੁਲ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਸਹਿਮ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਟੱਟੇ ਸੰਗ ਨੂੰ ਲੱਗ ਗਏ ਸਨ।

ਹੁਣ ਅੱਗੇ.....

ਫੇਰ ਰਾਹੁਲ ਹਨੂੰਮਾਨ ਚਾਲਿਸਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਹੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਬਚਾ ਲੈ ਬਚਾ ਲੈ ਮੈਨੂੰ। ਉਹ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਤਾਕੀ ਵੱਲ ਵੀ ਨੀ ਦੇਖ ਸੀ ਦੇਖ ਰਿਹਾ। ਕੁੱਝ ਚਿਰ ਪਿੱਛੋਂ ਓਸਨੇ ਤਾਕੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਉਹ ਚਿਹਰਾ ਬਿਲਕੁੱਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਰਾਹੁਲ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦਾ ਸਾਹ ਆਇਆ। ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ ਤੁਮਾਰਾ ਹਨੂੰਮਾਨ ਤੁਮਨੇ ਮੁਜੇ ਬਚਾ ਲਿਆ ਰੇ ਫੇਰ ਰਾਹੁਲ ਨੇ ਟਾਈਮ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ 11 ਵੱਜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਫ਼ੇਰ ਰਾਹੁਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸੋ ਗਿਆ।

ਉਧਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਵੀ ਤੇ ਲਵਲੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਸ਼ੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਵੀ ਨੇ ਸੂਟ ਲਾ ਕੇ ਗੁਲਾਬੀ ਨਾਈਟੀ ਪਾ ਲਈ। ਫ਼ੇਰ ਲਵਲੀ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਲਵਲੀ ਨੇ ਫੋਨ ਕੱਢਿਆ ਤੇ ਸੇਹਲੀ ਨਾਲ ਚੈਟ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਲਵਲੀ ਆਪਣੀ ਸੇਹਲੀ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਸੀ ਕਮਲੀਏ ਸਵੇਰ ਦੀ?
msg ਵੀ ਨੀ ਕੀਤਾ। ਰੋਜ਼ੀ (ਲਵਲੀ ਦੀ ਸੇਹਲੀ ਜੱਸੀ ਦੀ ਭੈਣ ) ਕਿ ਦੱਸਾਂ ਯਾਰ ਵਿਆਹ ਤੇ ਗਈ ਸੀ। ਲਵਲੀ:- ਉਹ ਅੱਛਾ ਜੀ। ਤੇ ਮੇਮਸਾਬ ਅੱਜ ਵਿਆਹ ਦੇਖ ਰਹੇ ਨੇ। ਰੋਜ਼ੀ:- Haha ਹਾਂ ਜੀ ਜੀ ਹਾਂ ਜੀ। ਲਵਲੀ:- ਵਿਆਹ ਸੀ ਕਿਸਦਾ ਵੈਸੇ? ਰੋਜ਼ੀ:- ਮੇਰੀ ਮਾਸੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ:- ਰਵੀ ਵੀ ਤਾਂ ਆਇਆ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ ਵਿਆਹ ਤੇ। ਲਵਲੀ:- ਆਹੋ ਦੱਸਦਾ ਸੀ ਰਵੀ ਤਾਂ। ਰੋਜ਼ੀ:- ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲਵਲੀ:- ਕਿ?
ਰੋਜ਼ੀ:- ਰਵੀ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਮੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਤੇ ਟਰਾਈ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਦੇ ਓਹਨੂੰ ਅੱਖ ਮਾਰੇ ਤੇ ਕਦੀ ਸਮਾਇਲਾਂ ਪਾਸ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਸਭ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੇ ਜੱਸੀ ਕਮੀਨਾ ਵਿਆਹ ਆਲੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਤੇ ਟਰਾਈ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਲਵਲੀ:-ਹਾਏ ਅੱਛਾ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਦੱਸਿਆ ਨੀ ਰਵੀ ਨੇ। ਰੋਜ਼ੀ:- ਤੈਨੂੰ ਕਿ ਦੱਸਣਾ ਉਨ ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ (ਲਵਲੀ) ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੋਵੇ?
ਲਵਲੀ:- ਓ ਅੱਛਾ
ਰੋਜ਼ੀ :- ਆਹੋ ਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਣ ਦਾਰੂ ਪੀ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਚ ਜਾਣ ਜਾਣ ਵੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਭਰਾ ਤੇਰਾ। ਮੈਨੂੰ ਖੁਦ ਉਹਨੇ ਦੱਸਿਆ। ਚੂੰਡੀਆਂ ਵੀ ਵੱਡੀਆਂ ਓਹਦੇ। ਲਵਲੀ:- ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਭਰੇ ਇਹੋ ਜਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਅੱਡੇ ਦਾ ਅੱਡਿਆਂ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਲਵਲੀ:- ਹੋਰ ਦੱਸ ਕੁੱਤੀਏ। ਰੋਜ਼ੀ:- ਮੈਂ ਨੀ ਦੱਸਣਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਆ ਲਵਲੀ:- ਲੈ ਸ਼ਰਮ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ? ਰੋਜ਼ੀ:- ਗੱਲ ਹੀ ਕੁੱਝ ਇੱਦਾ ਦੀ ਆ
ਲਵਲੀ:- ਦੱਸਦੇ ਭੈਣ ਬਣਕੇ ਰੋਜ਼ੀ:- ਜਦੋਂ ਆਪਾਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਮਾਮੇ ਦੀ ਕੁੜੀ। ਤਾਂ ਰਵੀ ਉਹਦੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਹੱਥ ਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਾਮੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਓਹਨੂੰ ਕੁੱਝ ਗਰਮ ਗਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮੋਰੀ ਤੇ ਚੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰੋਜ਼ੀ:- ਤੂੰ ਸਮਝਦੀ ਆ ਨਾ ਲਵਲੀ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਆ? ਲਵਲੀ:- ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਬਾਰੇ ਇਹੋ ਜਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਲਈ। ਰੋਜ਼ੀ:- ਬੋਲਦੀ ਨੀ ਲੁੱਚੀਏ ਲਵਲੀ:- Hmm
ਰੋਜ਼ੀ:- ਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਰਵੀ ਨੂੰ ਓਹਦੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਉਹ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਕੇ ਖਿਸਕ ਗਿਆ। ਲਵਲੀ:- ਕੁੱਤੀਏ ਝੂਠ ਤਾਂ ਨੀ ਬੋਲ ਰਹੀ? ਕਿ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਆ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਬਾਰੇ?
ਰੋਜ਼ੀ:- ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ ਆਪਣੀ best friend ਤੋਂ? ਜੋ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਓਹੀ ਬੋਲ ਰਹੀ ਆ।
ਲਵਲੀ:- ਚੱਲ ਠੀਕ ਆ ਰੋਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਨੀਨੀ ਆ ਰਹੀ।
ਰੋਜ਼ੀ:- ok good night tc ਸੋਜਾਂ
ਲਵਲੀ:- hmm good night ਬਾਏ
ਲਵਲੀ ਨੇ ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਫੋਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਤੇ ਮੰਨ ਹੀ ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਕਿ ਸੱਚੀ ਰਵੀ ਨੇ ਰੋਜ਼ੀ ਦੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿ ਸੱਚੀ ਉਸ ਤੇ ਟਰਾਈਆਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹੁਣ ਉਸਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਰਵੀ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਬਦਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਲਵਲੀ:- ਬਾਰ ਬਾਰ ਇਹ ਸੀਨ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਮੱਲੋ ਮੱਲੀ ਓਹਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫ਼ੇਰ ਲਵਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਾਈਟੀ ਚ ਹੱਥ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਤੱਕ ਲੈ ਗਈ। ਲਵਲੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਕੁੱਝ ਉਸਦੇ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਬਾਰ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਪੈਟੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਫ਼ੇਰ ਲਵਲੀ ਨੇ ਪੈਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੱਥ ਪਾਇਆ। ਉਸਨੂੰ ਚਿਪ ਚਪਾ ਜੇਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਲਵਲੀ ਉਸ ਚਿਪਚਪੇ ਮਾਲ ਤੇ ਉਂਗਲੀ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ। ਚਿਪਚਪੇ ਮਾਰ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗੁੱਚਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਲਵਲੀ ਨੇ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੈ ਗਈ। ਜੋ ਕਿ ਪਿਚਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਅੰਦਰ ਚੱਲ ਗਈ। ਫੇਰ ਲਵਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਉਂਗਲ ਵੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਪਾ ਲਈ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋ ਹਾਏ ਨਿੱਕਲੀ। ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਾ ਵੀ ਆਉਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਸੀਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਉਂਗਲਾਂ ਲੈਣ ਲੱਗੀ। ਆਏ ਆਹ ਸੀਂ ਆਹ ਸ਼ੀ.....ਫ਼ੇਰ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਛੁੱਟ ਗਈ। ਇਸ ਵਾਰ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਕੁੱਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਕਰੀਮ ਨਿਕਲੀ। ਫ਼ੇਰ ਲਵਲੀ ਨੇ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲਨੌ ਹੱਟ ਗਈ ਉਸਨੇ ਹੱਥ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਤੇ ਥੋੜੀ ਜਹੀ ਕਰੀਮ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂਨਾਲ ਵੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜੀਭ ਲਾ ਕੇ ਸਵਾਦ ਚੱਖਿਆ.....

ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਸਵਾਦ ਨਮਕੀਨ ਜੇਹਾ ਸੀ। ਫ਼ੇਰ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਵੇਖਦੇ ਲਵਲੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਉਂਗਲਾਂ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਹ ਜਿੰਨੀ ਬਾਰ ਵੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਉਂਗਲਾਂ ਲੈਂਦੀ ਹਰ ਵਾਰ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗੀ ਕਰੀਮ ਚੱਟਦੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਬਾਰ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦੀ। ਇਹ ਭੋਸ ਉਸਦੇ ਲਈ ਮਾੜਾ ਸੀ। ਪਰ ਓਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੱਟਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।

ਕਹਾਣੀ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗੀ.....